เปิดนโยบายการสร้างสรรค์ "ข้าวไทย สู่ครัวโลก"กับพรรคเศรษฐกิจ

โดย ดร.กิตติ ลิ่มสกุล

ประธานกรรมการที่ปรึกษานโยบายเศรษฐกิจ

1. วัตถุประสงค์ และเป้าหมาย

ข้าวไทย มีความสำคัญทั้งที่เป็นโภชนาการหลักของประชาชนไทย เป็นรากฐานทางวัฒนธรรม และเป็น แหล่งรายได้ของชาวนา เป็นที่มาของเงินตราต่างประเทศ จากการส่งออก พรรคเศรษฐกิจ มีวิสัยทรรศน์ว่าข้าวไทยในสายตาของโลก ควรมีบทบาทในมิติที่ลึกซึ้งกว่าการเป็นเพียงอาหารประเภทแป้ง ประเทศไทยสามารถนำเสนอสิ่งที่ดีๆ ของข้าวไทยดังนี้

1.1 กรอบของนโยบาย

1. ) ข้าวไทยที่มีทัศนะศิลปะที่พิเศษได้จากการออกแบบ

( Premium Thai Rice by Design) - วิสัยทรรศน์ คนไทย ออกแบบให้ข้าวไทยมีตัวตนเชิงวัฒนธรรม-จากการมี สายพันธุ์ ภูมิสถาน และ รสนิยมที่สร้างสรร ตามเวลาและคุณค่า “Designing Thai Rice as a Cultured Ingredient — where genetics, place, and time create taste and value.” กล่าวคือคนไทยออกแบบข้าวไทยอย่างสร้างสรรค์ ให้นำเสนอความหลากหลายของสายพันธุ์ข้าว ที่มีภูมินิเวศอัจฉริยะ(Teerior intelligence ) ผ่านศิลปะแห่งกาลเวลา (Time craft)

(1) ภูมินิเวศอัจฉริยะ ทีมนโยบายเศรษฐกิจ พรรคฯ ต้องการข้าวที่มี “ตัวตนแห่งพื้นที่” ไม่ใช่แค่ชื่อพันธุ์ หากแต่ขึ้นกับ • ดิน น้ำ อากาศ จุลินทรีย์ในนา ฤดูกาล • ที่ถ่ายทอดเป็นชนิดของความหอม ความนุ่ม จากการสัมผัส(aftertaste) • ข้าวไทยมีตัวตน เฉกเช่น ไวน์ / ชา / แป้งพรีเมี่ยม ที่ตอบสนองตลาดต่างๆ

(2) ศิลปะแห่งเวลา เราต้องการยกระดับข้าวจาก “ผลผลิตฤดูกาลเดียว” เป็นวัตถุดิบที่มีมิติของเวลา • การพักข้าว (aging) แบบตั้งใจ พักเพื่อให้แป้งนิ่งและเสถียร / พักเพื่อพัฒนากลิ่นและรส • การเก็บเกี่ยว แบบจำกัด ที่มี เฉพาะฤดูกาล (limited harvest / seasonal release) • สร้างความรู้สึกที่หายากตามอายุขัย ( rarity และ maturity)

(3) การแปลงให้เป็นอาหารเลิศ (Culinary & Sensory Translation) แปลงพันธุกรรมข้าวให้กลายเป็นประสบการณ์การกินที่คัดสรรตามความเป็นเฉพาะ • ทำงานร่วมกับเชฟ / baker / food designer • นิยามข้าวตามการใช้งาน: ข้าวสำหรับซูชิ ข้าวสำหรับ risotto ข้าวสำหรับขนม + ข้าวเหนียว (ประเทศจีน) • ใช้ภาษาของประสาทสัมผัส ไม่ใช่ภาษาของผู้ผลิตระดับไร่นา • พัฒนาผลิตภัณฑ์ตามศักยภาพของข้าวไทย เช่น เครื่องดื่มจากข้าว Rice Drink ธัญพืช และเครื่องดื่มสุขภาพจากข้าว เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรม อาหารสุขภาพ ที่สามารถออกแบบสำหรับ ตลาดและผู้บริโภคที่หลากหลาย เช่น ผู้สูงวัย (Aging society)/ อาหารผู้ป่วย / Super Food

1.2 เป้าหมายนโยบาย •

การยกระดับข้าวไทยสู่ตลาดพรีเมี่ยม จำเป็นต้องปรับบทบาทภาครัฐจากการสนับสนุนการผลิตเชิงปริมาณ ไปสู่การออกแบบระบบคุณค่า (Value Design) ตลอดห่วงโซ่ โดยใช้ทุนความหลากหลายทางพันธุกรรมข้าวไทย ผสานกับอัตลักษณ์ของพื้นที่ มีการจัดการ และการออกแบบเชิงสร้างสรรค์ เพื่อเพิ่มมูลค่า สร้างโอกาสทางเศรษฐกิจใหม่ และยกระดับรายได้เกษตรกรอย่างยั่งยืน

2. วิธีการปฏิบัติ ตามนโยบาย (Policy Pillars) •

1) ยกระดับพันธุ์ข้าวให้เป็นสิทรัพย์มีค่า (Thai Rice Germplasms as National Strategic Assets )

ยกระดับพันธุกรรมข้าวพื้นเมืองและข้าวเฉพาะถิ่นให้เป็นทรัพย์สินเชิงยุทธศาสตร์ของประเทศ สนับสนุนการคัดเลือก ใช้ประโยชน์ และคุ้มครองพันธุ์ข้าวที่มีศักยภาพด้านรสชาติ กลิ่น และโภชนาการ •

2) พัฒนาพันธุ์ข้าวให้เป็นเอกอุ (Terroir-based Zoning & Area-based Development) ตามพื้นที่

พัฒนาพื้นที่ผลิตข้าวพรีเมี่ยมแบบจำเพาะพื้นที่ (area-based) เชื่อมโยงดิน น้ำ ภูมิอากาศ และวิถีการผลิต เพื่อสร้าง “Rice Identity” ระดับพื้นที่ แทนการส่งเสริมแบบเหมารวมทั้งประเทศ •

3) ข้าวคุณภาพแห่งเวลา(Time Craft as Quality )Infrastructure สนับสนุนโครงสร้างพื้นฐานด้านการจัดการหลังการเก็บเกี่ยว การพักข้าว และการควบคุมคุณภาพ เพื่อให้ข้าวมีเสถียรภาพด้านรสชาติและคุณลักษณะเชิงพรีเมี่ยม พร้อมสร้างมาตรฐานใหม่ที่สูงกว่าการสีข้าวทั่วไป •

4) อาหารเพื่อตลาด (Creative & Culinary Integration) เชื่อมภาคการผลิตกับภาคเศรษฐกิจสร้างสรรค์ เชฟ และอุตสาหกรรมอาหารคุณภาพ เพื่อแปลงคุณค่าทางพันธุกรรมและพื้นที่ ให้กลายเป็นภาษาการบริโภคที่ตลาดเข้าใจ

3. ผู้รับประโยชน์

ชาวนา พ่อค้า โรงสี อุตสาหกรรมอาหาร ผู้ส่งออก อุตสาหกรรมท่องเที่ยว

4. รายได้ ประชาชาติ

ตืตามชมเพื่มเติม คลิก

1."Rice Story" จากข้าวสู่คราฟท์ และสินค้าทางวัฒนธรรม